It has been a long holiday, and aren't
we all glad that it's over.
All the fuss over the arrival of another new year (wasn't the one
outgoing and hadn't been the ones long gone before it unpromising
enough?) was immediately followed this year by our great custom of
gobbling up to satiety the exquisitely fresh flesh of the sacrificial
lamb... It has been like entertaining for a whole fortnight a band of
unsatiable bug visitors in your stomach, with the inevitable food
poisoning-esque results...
Well, I've said it: I am glad that it's
all over. Time to get back to work now. No more excuses, no more
delay.
Procrastination is a bad habit. No
doubt about that. Luckily, people aren't born procrastinators; it's a
lot like biting one's fingernails -- an acquired habit. Hopefully, it
can be unlearned as well.
Self-discipline is the answer to one's
propensity to procrastinate, and I am sure you don't need me to remind
you of this.
If you study people while they're working, you'll find that they
exhibit some tell-tale signs when they're about to procrastinate.
Getting distracted by small noises from outside, paying attention to
unrelated objects in the room, stopping work frequently and falling into bouts of
daydreaming or reminiscing... For some,
the phone ringing, or someone knocking
on the door is just the signal
to make a detour via the kitchen to grab another cup of coffee or a
quick snack.
But, wait a moment. Who am I, with the
incurably epicurean habits that I have, to advise others on the joys
of a working day? Here I sit daydreaming of another long holiday
replete with worldly pleasures -- and as I do so I, too, inevitably
procrastinate.
* * * * *
Kimi Değerli Üyelerimiz
Dergimizde Türkçe açıklamalara gereğinden fazla yer verdiğimden
şikayet eder, kimi Değerli Üyelerimiz de yeterince yer
vermediğimden... Kararsız kaldığım için, yukardaki giriş yazısına
sıfır açıklama ekliyorum: Bu hafta da Nasreddin Hoca hesabı oluvisin
artık: Anlayanlar anlamayanlara anlatsın...
Daha doğrusu, anlamayanlar anlayanlara
anlatıvisin: Bre bizde işler hep öyle olmuyor mu ki?!
Aşağıda, insan ilişkileri ve toplu yaşam üstüne bazı gözlemlerime yer
veriyorum. Türkçe'ye çevirmeyi deneyiniz. "Everybody, Somebody, Anybody ve
Nobody," kavramları ile bir daha sorun yaşayacağınızı hiç sanmıyorum!!
This is
the eternal
story of four people named Everybody, Somebody, Anybody and Nobody.
The real-life drama they are all involved in is this:
There is an important job to be done and Everybody is sure that Somebody
will do it.
Anybody can do it, but Nobody does.
Somebody gets angry about this, because it is Everybody's job.
Everybody thinks Anybody can do it, but Somebody realizes that Nobody
will do it.
Everybody blames Somebody when Nobody does what Anybody can do!
In the
end,
Everybody is so unhappy when they realize that Nobody is willing to do the job
because they do not understand we all live in the same boat.
Dikkat etmemiz
gereken nokta şudur: Aşağıdaki
sözcükler tümüyle tekildir:
everyone someone
anyone no one
everybody somebody
anybody nobody
everything something
anything nothing
Önemli Not:
"Öyle değil mi?" (= tag question) yapısında ise bir istisna sözkonusu:
Eveybody, everyone, somebody, someone
ile "THEY"
çoğul adıl (zamir) ve uygun fiil kullanılır. Ancak,
Everythingiçin
durum farklıdır. Örnekleri inceleyiniz:
Bu yapı
"sınıf adı, kollektif ad" oluşturur; anlamca ve gramerde çoğuldur;
çoğul fiil alır; kullanılacak adıl da (zamir) "they" olacaktır:
the
rich = zenginler
(are/do)
the
poor = fakirler
(are/do)
the
unemployed = işsizler
(are/do)
the
mentally ill = akıl hastaları
(are/do)
the
mentally handicapped = zihinsel özürlüler
(are/do)
Örnekler:
The
mentally ill should be treated in proper hospitals, shouldn't they?
The
rich get richer; the poor beget children...
(to beget children =
çocuk sahibi olmak -- ancak bu deyimi ağdalı veya kinayeli kullanımlar
için saklayın. Olağan deyim: "to have children")
We need
to build more animal shelters where the hungry are fed, the sick
are properly looked after, and the abandoned are given care...
("the abandoned":
"to abandon" fiilinin
V3 hali... Böylece, "terkedilen., terkedilmiş" sıfatından,
"terkedilenler, terkedilmiş olanlar" anlamına kollektif ad
yaptık)
We
produce quality footware for the fashionably inclined.
("Modayı izleyenler
kimseler" için nitelikli ayakkabılar üretiyoruz.)
The
biggest problem the country is facing today is the ever-increasing numbers
of the unemployed as well as that of the unemployable...
"the unemployed"
= işsizler... "the unemployable" = zaten işe alınamayacak derecede
niteliksiz olan kişiler...
Bu tümceyi, "Bu
ülkede yetişmiş adam çok..." aldanması içinde olanlara adıyorum.
This
site is for the health-conscious and the fitness-minded.
(Bu
site, "sağlığına özen gösteren" ve "formunda kalmağa kararlı kimseler"
içindir.)
Dikkat
ederseniz, yukardaki örneklerde
"tire"
kullanılıp kullanılmayacağı oldukça "keyfi" bir uygulama.. Fakat, başka bir bağlamda bir sıfat
öbeği olarak kullanılabilecek benzer yapılarda tire kullanılması
zorunludur. O örnekleri bir sonraki maddeye
bırakıyorum.
ÖNEMLİ NOT:
Bu
maddede sözünü ettiğimiz yapılar, iyelik
belirten "'s" ile kullanılamaz:
YANLIŞ: ***"the poor's
problems"
DOĞRU: "problems of the poor"
veya "problems of poor people (children, families, etc)"
İkinci
örnekte, "week" sözcüğü, kendisini niteleyen "two" sözcüğü ile birlikte bir
sıfat öbeği oluşturuyor. Sıfatların ise, biliyorsunuz tekili çoğulu olmaz.
Örnekleri
çoğaltırsak:
a day's journey
one day's journey
two days' tour
ten hours' delay
a one-day journey
a one-day journey
a
two-day tour
a
ten-hour delay
Şu iki
anlatımı karşılaştırınız:
Give me
five dollars.
(= İster
bütün, ister bozukluk...)
Give me
a
five-dollar bill.
(= Beş
ayrı 1'er dolarlık olmaz; 1 adet 5 dolarlık banknot istiyorum...)
NOT:
İngilizce'de isterseniz (ve denk düşürebilirseniz) onlarca sözcüğü bu
şekilde tire işaretleri ile birbirine ulayarak, sıfat niteliği ile adların
önüne yerleştirebilirsiniz. Yine de bu olanağı fazla abartmamakta yarar var.
Çünkü,
sıfat-tümcesi kullanmak yerine, pekçok sözcükten oluşan
bir sıfat-öbeği ile kestirmeden gitme eğiliminde artış var, ama eski gramer polisleri
bu uygulamadan fazla hoşnut değiller.
M
y
ninety-year-old granny
loves to watch children's programs.
The whole
thing turned into a
never-to-be-forgotten experience...
(= "asla
unutulamayacak" bir deneyim...)
One
cannot say there is much social justice in a
winner-takes-all type
of economy...
("kazananın herşeyi aldığı" tip bir
ekonomi...)
KENDİNİZİ SINAYINIZ
Choose the correct answer:
01 --Ali went on ...............
of Japan.
a.
two
week's tour
b.
a two-week tour
c. a
two-weeks tour
d.
a two week tour
02
-- Güneş lives on the
top floor of
.............. building overlooking the plaza.
a.
15-units five-storeysb.
a 15-unit five-storey
c.
a 15-units-five-storeyd.
15-unit's five-storey
03
-- The discovery was made after a
............... research.
a.
two and a half-year
b.
two-and-a-half-year
c.
two-years-and-a-half
d.
two-year and a-half
Siz sormadan, ben
söyleyeyim: İkinci soruda, "15-unit" ve "five-storey" nitelemeleri
binanın birbirinden farklı iki özelliğini dile getirdiği için ardarda
yazılmış iki ayrı sıfat muamelesi gördü.
Dergimizi beğeniyorsanız,
lütfen dostlarınıza da öneriniz,
KENDİNİZİ SINAYINIZ
