|
NAH İNSANA ve ANASNİ HAN
İNTERNET VERSİYONU İÇİN ÖNSÖZ 1975-85 Birinci Fetret Döneminde -- otuzlu yaşlarımda -- yayınladığım bu öfke ve isyan yazılarının çekirdeğinde, perde arkasında nasıl bir kişilik, ne tür deneyimler, ne tür toplumsal koşullar vardı? Yarım yüzyıldan öte geriye dönüp, ailemden aldığım genler, çocukluğumda okuduğum kitaplar, hayal dünyamla çakışmayan ülke, kent, mahalle, okul gerçekleri, Doğa'nın sevgili ablama reva gördüğü "haksız" ölüm, 1950'lerin "Demokrat" Parti yönetimi ve 1960 devriminden yansıyan duyarlıklarım üstüne tahlillere girişmeyeceğim. Ancak, daha ondokuz yaşıma geldiğimde, "solcu" olsun "sağcı" olsun "merkezci" olsun, akranlarım tarafından dünya görüşü ve duyarlıklarımın reddedilişini hatırlıyorum: Bırakın bu ANARKO'yu; bununla konuşulmaz... Hoş(t), ben de iletişim kurmak için çırpınmıyordum ya!
|
|
Yıllar, çalışmak ve sefahat arasında korkızıl çatışma içinde, özgürleşen akıl ve koşullanmış duyguların bıçak sırtında denge kavgasıyla geçti. Bilimi de çok sevdim... sanatları da, içmeyi de, kadınları da, denizi de... Ne kurumlarla barışabildim, ne insanlarla... Baba olmak bile, Doğa'nın kutsaması mıdır, Toplumun laneti mi, anlayamadım... Nah İnsana ve Anasni Han'ın internet versiyonu için, İkinci Fetret Dönemi sürerken (2001 - Mayıs 2007) söyleyeceklerim bu kadarcık... Peki, bu yazmış olduklarımı hala beğeniyor muyum? Bir bölümünü "juvenil" bulduğumu itiraf etmeliyim... Görüşlerim mi değişti; pek değil; yalnızca biraz daha karamsarlaştım. Otuz yıl önceki kişiliğime saygı gösteriyor; ve yeniden yayınlıyorum -- fakat şimdi olsa sanırım ağzımı açmak zahmetine bile katlanmazdım.
Bizatihi ve
bittecrübe, yaşayarak görülmüştür ki, 30'larında öfkeli ve isyan
dolu bir adam otuz yıl sonra da 60'larında öfkeli ve isyan dolu
bir adam olabiliyormuş. Hernekadar, enerji gitmiş, madde
burda; akşam çilingir, sabah hurda, olsa da...
|
